Tecavüz mitleri, cinsel tacizler hakkında problemlerle işlenmiş ve yerleşmiş inançlardır. Bazı mitler tamamen ve açıkça yanlıştır. Tecavüzle bağlantılı olarak bireylerin koşullarını, durumlarını ve özelliklerini çevreleyen inançların, üzerinde düşünülmeden tüm vaka ve durumlara uygulanması çok sık gerçekleşmektedir. Mitler, kalıtsal yapısal koşullardan, cinsiyet rollerinden kaynaklanan beklentilerden ve ataerkil toplumlardaki temel iktidar kullanımını içeren birçok tarihi nedenden dolayı var olurlar. Bu mitlere yaklaşmanın en iyi yolu, onlarla dürüst ve açık bir şekilde yüzleşmektir. Varlıklarını inkar etmeyin ve temelsiz bir ifadeyi başka bir temelsiz ifade ile reddetmeyin. Tecavüz mitleriyle sosyolojik olarak yüzleşmek ise verilere bakmak ve bilgiyi sosyal gerçekler karşısında yeniden değerlendirmek anlamına geliyor. Aşağıda, tecavüz mitlerinin bir listesi ve bu tecavüz kavramlarını sorgulayan gerçekler var. Her zaman için kesin değiller, ancak süregelen araştırma için zemin çalışması sağlıyorlar.

  1. Mit: Tecavüz, sekstir.
    Gerçek: Tecavüz, mağdurlar tarafından bir şiddet eylemi olarak deneyimlenmektedir. Hayatı tehdit eden bir deneyimdir. Her sekiz yetişkin kadından biri mağdur olmuştur. (Ulusal Mağdur Merkezi ve Suç Mağdurları Araştırma ve Tedavi Merkezi, 1992) Cinsel çekicilik etkili olsa da; güç, kontrol ve öfke birincil güdülerdir. Çoğu failin bir cinsel partnere erişimi vardır. Haz; güç ve kontrol kazanmaktan ve öfkeyi boşaltmaktan gelmektedir. Bu haz ise geçicidir, bu yüzden fail, başka bir kurban arar.
  2. Mit: Kadınlar, erkekleri tecavüze kışkırtır.
    Gerçek: Araştırmalar, tecavüzlerin büyük çoğunluğunun planlı olduğunu ortaya koydu. Tecavüz, yalnızca failin sorumluluğundadır. Her yaş, fiziksel görünüş ve tavırdan kadın, çocuk ve erkekler mağdur oluyor. Fırsat, belirli bir failin ne zaman saldıracağını belirleyen en önemli faktördür.
  3. Mit: Tecavüz olayına yanıt vermenin “doğru bir yolu” vardır.
    Gerçek: Tecavüz, yaşamı tehdit ettiğinden ve her failin kendi hareket tarzı olduğundan, bir mağdurun yapabileceği en iyi şey içgüdülerini takip etmek ve failin vereceği ipuçlarını gözlemlemektir. Mağdur sağ kurtulursa, doğru olanı yapmıştır.
  4. Mit: Bir mağdur, olayın peşine düşmekten caydırılmalıdır. “Unutmalıdır”.
    Gerçek: Bu tavsiye, genellikle mağdurunkinden çok kendi duygularıyla ilgilenen insanlardan gelir. Tüm mağdurlara, kendilerine yakın olan kişiler ve bilgili profesyonellerle saldırı hakkında konuşma fırsatı sunulmalıdır. Olay hakkında konuşmalarına izin verilmeyen mağdurlar, iyileşme sürecinde çok daha zor zamanlar geçiriyor.
  5. Mit: Aile üyelerinden destek, mağdurun iyileşmesi için çok önemlidir.
    Gerçek: Bir Mağdur Hizmetleri araştırması, aile ve arkadaşlar tarafından sunulan maddi ve manevi desteğin, mağdurların iyileşme sürecini her zaman hızlandırmadığını ortaya koymuştur. Bununla birlikte, bir mağdurun güvendiği kişiler, destekleyici olmayan veya olumsuz bir davranış sergilediğinde, mağdur daha uzun, daha zor bir iyileşme süreciyle karşı karşıya kalır. Bu olumsuz davranışlar, mağdurdan çok kendisi hakkında endişelenmesini, mağduru suçlamasını, mağdurdan uzaklaşmasını veya düşmanca davranmasını, olaya damga vurmasını veya mağdurdan sessizlik talep etmesini içerir.
  6. Mit: Tecavüz Travması Sendromu geçici bir sorundur. Çoğu sağlıklı insan bir yıl içinde normal işleyiş durumuna geri dönecektir.
    Gerçek: Tecavüzden sağ kurtulmak, bir kadının kendi gücünü daha iyi anlamasını sağlayabilir, ancak tecavüz, yaşamı bütünüyle değiştiren bir deneyimdir. Cinsel saldırı, mağdurların ruh sağlığı üzerinde yıkıcı bir etkiye sahiptir ve tüm mağdurların neredeyse üçte biri (% 31) yaşamları boyunca Travma Sonrası Stres Bozukluğu (TSSB) geliştirmektedir. Şu anda her on mağdurun en az birden fazlası TSSB’dan muzdariptir. (Ulusal Mağdur Merkezi ve Suç Mağdurları Araştırma ve Tedavi Merkezi)
  7. Mit: Failler beyaz erkekler değildir. Failler alt sınıftır. Failler “Suçlu tipler” dir.
    Gerçek: Bu mite uyan faillerin yargılanma olasılığı daha yüksektir, ancak bir fail herhangi biri olabilir: doktor, polis, din adamı, sosyal hizmet uzmanı veya şirket sahibi.
  8. Mit: Erkekler, tecavüze uğramaz.
    Gerçek: 1991’de Amerika Birleşik Devletleri’nde 12 yaş ve üzerindeki erkeklere yaklaşık 20.000 cinsel saldırı yapıldı. (ABD Adalet Bürosu İstatistikleri, 1992)
  9. Mit: Ensest nadirdir.
    Gerçek: Ensest yaygındır ve her toplumda olur. Bildirilen cinsel saldırılarda, faillerin yaklaşık %77’si ebeveyndir (toplamın %57’si öz ebeveyndir), %16’sı diğer akrabalar ve %6’sı ise yabancılardır. Ayrıca, vakaların yaklaşık %60 ila 95’inde erkeklerin istismarcı olduğu bildirilmektedir. (Thoringer, Okul Psikolojisi İncelemesi, 17 (4): 614-636)
  10. Mit: Cinsel saldırılar nadir görülen sapmalardır ve birkaç kişiyi etkiler. Sonuçta, tanıdığım hiç kimse cinsel saldırıya uğramadı.
    Gerçek: Cinsel saldırılar çok yaygındır. Büyük olasılıkla, size yakın biri cinsel saldırıdan derinden etkilenmiştir. Mağdurlar yalnızca saldırıyı tartışmak konusunda isteksiz değil, aynı zamanda çoğu, saldırıyı bilinçli hafızasından tamamen engellemeyi başarıyor. Bununla birlikte, geriye travma kalıyor ve başka bir krizde veya güvendikleri bir kişiyle bunu tartışma fırsatı doğduğunda yüzeye çıkabiliyor. Tahmini olarak 1973 ile 1987 arasında her yıl 155.000 kadın mağdur oldu. (ABD Adalet Bakanlığı, 1991)
  11. Mit: Kadınlar sıklıkla tecavüzle ilgili asılsız suçlamalarda bulunur.
    Gerçek: FBI suç istatistiklerine göre, 1990’larda bu oran yaklaşık olarak yüzde 8 idi. “Asılsız suçlamalar” oranı veya soruşturma yoluyla yanlış olduğu belirlenen şikayetlerin yüzdesi, cinsel saldırı için diğer tüm belirli suçlarınkinden daha yüksektir. 1996’daki cinsel saldırı şikayetlerinin yüzde sekizi “temelsiz” iken, tüm belirli suçların asılsız ihbar ortalaması yüzde 2 idi.
  12. Mit: Bir faili görünüşünden tanıyabilirsin.
    Gerçek: Failler fiziksel olarak tanımlanamaz. Arkadaş canlısı, normal ve zararsız görünebilirler. Birçoğu genç, evli ve çocuklu kişilerdir. Faillerin ancak türleri ve özellikleri kategorize edilebilir.
  13. Mit: Kadınlar, tecavüz ile ilgili fantezi kurar.
    Gerçek: Hiçbir kadın tecavüze uğramayı hayal etmez. Agresif seks fantezileri, tehdit edici hale gelirlerse kontrol edilebilir ve durdurulabilirler. Tecavüzde, mağdur şiddeti kontrol edemez ve durduramaz.
  14. Mit: Bir adam, karısına cinsel saldırı gerçekleştiremez.
    Gerçek: Birçok eyalette artık evlilikte cinsel saldırıya karşı yasalar var. Bir erkeğin karısına cinsel saldırı gerçekleştiremeyeceği fikri, evli kadınların, evlenmemiş kadınlarla aynı güvenlik haklarına sahip olmadığını gösteriyor. Kadınların çoğu evlilikleri sırasında bir tür cinsel istismara maruz kalmıştır. Ayrıca eski ya da birbirinden uzaklaşmış eşlerin, cinsel saldırıyı bir tür misilleme olarak kullandığı biliniyor.
  15. Mit: Yalnızca “kötü” kadınlar cinsel saldırıya mağruz kalır.
    Gerçek: Cinsel saldırı vakalarında olanın aksine, başka hiçbir suçun mağduruna, kuşku ve şüphe derecesi ile bakılmaz. Cinsel saldırı olaylarında, toplumun mağdurları suçlamasının birçok nedeni olmasına rağmen, araştırmalarda bulunan ana neden, kendini koruma duygusudur. Mağdurun, gece geç saatlerde dışarı çıkmak, alkol almak, belli bir şekilde giyinmek veya faili “suça davet etmek” gibi kendini güvensiz bir duruma sokacak hareketlerde bulunduğuna inanırsak, o zaman daha güvende hissedebiliriz çünkü “biz bunları yapmayız.” Ancak, temel gerçek şu ki, durum veya koşullar ne olursa olsun; hayır, hayır demektir.
  16. Mit: Tecavüz sadece istenmeyen sekstir ve gerçekten şiddet içeren bir suç değildir.
    Gerçek: Tecavüz, istenmeyen bir cinsel eylemden çok daha fazlasıdır ve şiddet içeren bir suçtur. Birçok fail, silah taşır ve mağduru şiddet ya da ölümle tehdit eder.
  17. Mit: Tecavüz yalnızca dışarıda ve gece olur.
    Gerçek: Tecavüz her zaman ve her yerde olabilir ve oluyor. Birçok cinsel saldırı olayı, gün içinde ve mağdurların kendi evlerinde gerçekleşiyor.
  18. Mit: Cinsel saldırı dürtüsel, kendiliğinden gelişen bir eylemdir.
    Gerçek: Çoğu cinsel saldırı, faili tarafından dikkatlice planlanır. Bir fail genellikle şehrin aynı bölgesinde ve aynı şekilde tekrar tekrar saldıracaktır.
  19. Mit: Cinsel saldırı genellikle yabancılar arasında olur.
    Gerçek: Bazı tahminlere göre, mağdurların %70’inden fazlası saldırganlarını tanıyor. Fail; bir akraba, arkadaş, iş arkadaşı, randevu veya başka bir tanıdık olabilir.
  20. Mit: Cinsel saldırı sadece genç ve çekici kadınlara karşı olur.
    Gerçek:
    Cinsel saldırı, herhangi bir zamanda ve herhangi birine karşı olabilir. Yaş, sosyal sınıf veya etnik grubun, bir failin saldırmayı seçtiği kişiyle hiçbir ilgisi yoktur. Araştırma verileri, bir kadının giyinme veya davranış şeklinin, failin mağdur seçimlerini etkilemediğini açıkça kanıtlamaktadır. Failin saldırı kararı, hedefini ne kadar kolay korkutabileceğine dayanıyor. Failler, kolay erişebilecekleri savunmasız hedefler arıyor. İstatistikler, Amerika’da Tecavüz (1992) araştırması, Ulusal Mağdur Merkezi, Federal Soruşturma Bürosu ve Ulusal Suç Araştırması gibi çeşitli kaynaklardan elde edildi.
  21. Mit: Tecavüz, bir tutku suçudur.
    Gerçek: Tecavüz, bir ŞİDDET eylemidir, tutku değildir. Seksi silah olarak kullanarak, incitme ve aşağılama girişimidir.
  22. Mit: Tecavüzlerin çoğu, bir yabancı tarafından karanlık bir sokakta “o anın kıvılcımıyla” gerçekleştirilir.
    Gerçek: Cinsel saldırı, çoğunlukla kişinin kendi evinde, dairesinde veya yurt odasında meydana gelir. Çoğu zaman fail, mağdur tarafından bir şekilde tanınan biridir ve saldırı dikkatlice planlanmıştır.
  23. Mit: Faillerin çoğu yalnızca bir kez saldırı gerçekleştirir.
    Gerçek: Çoğu fail, yakalanana kadar tekrar tekrar cinsel saldırı gerçekleştirir.
  24. Mit: Sadece belirli türden insanlar saldırıya uğrar. Bana olamaz.
    Gerçek: Failler, mağdurlarının fiziksel görünümünü, kıyafetini, yaşını, ırkını, cinsiyetini veya sosyal durumunu dikkate almadan hareket ederler. Saldırganlar, savunmasız olduğunu düşündükleri kurbanları ararlar. Orange County Tecavüz Kriz Merkezi, bugüne kadar çocukluk çağından doksan iki yaşına kadar, tüm ırklardan ve sosyoekonomik geçmişlerden kurbanlarla çalıştı.
  25. Mit: Sadece kadınlar ve LGBT’li bireyler cinsel saldırıya uğrar.
    Gerçek: Erkek cinsel saldırı mağdurlarının ve onların faillerinin büyük çoğunluğu heteroseksüeldir. Erkek cinsel saldırı mağdurları şu anda Orange County Tecavüz Kriz Merkezi tarafından hizmet verilen birincil mağdurların %8’ini temsil ediyor. Failler, cinsel çekicilikle değil, başka bir kişi üzerinde güç ve kontrol sahibi olma arzusuyla harekete geçiyorlar. Erkeklere karşı gerçekleştirilen cinsel saldırılar homoseksüel bir eylem değildir. Birçok erkek mağdur, daha fazla aşağılanmaktan korktukları için saldırıyı bildirmiyor.
  26. Mit: Tecavüz, dürtüsel ve kontrol edilemeyen bir cinsel tatmin eylemidir. Çoğu cinsel saldırı, saldırganın kendisini kontrol edemediği spontane tutku eylemleridir.
    Gerçek:
    Tecavüz, spontane bir tutku eylemi değil, önceden tasarlanmış bir şiddet eylemidir. Tecavüzlerin %71’i önceden planlanıyor. Hüküm giymiş faillerin %60’ı saldırı sırasında evliydi veya düzenli cinsel partnerleri vardı. Erkekler, cinsel dürtülerini kontrol edebilir. Faillerin büyük çoğunluğu cinsel tatminle değil öfke boşalımıyla veya güç ve kontrol elde etme isteğiyle hareket eder.
  27. Mit: Hiçbir kadın veya erkeğe kendi iradesi dışında cinsel saldırı gerçekleştirilemez. Herhangi bir kişi, gerçekten isterse tecavüzü önleyebilir.
    Gerçek: 1991’de Orange County Tecavüz Kriz Merkezine bildirilen olayların %14’ü silah kullanımı, %74’ü ise fiziksel güç veya güç kullanma tehditleri içeriyordu. Kadınlar, genellikle fiziksel olarak erkeklerden daha zayıftır ve kendilerini savunmaları veya fiziksel olarak saldırgan olmaları öğretilmez. Dahası, bazı kadınlar, özellikle saldırgan tanıdıkları biriyse, o kişiye zarar vermeye istekli olmazlar.
  28. Mit: Çoğu tecavüz vakası, insanlar geceleri dışarıda yalnız kaldığında meydana geliyor. İnsanlar evde kalırlarsa, daha güvende olurlar.
    Gerçek: 1991’de Orange County Tecavüz Kriz Merkezine bildirilen vakaların %44’ü mağdurun kendi evinde meydana geldi.
  29. Mit: Failler yabancılardır. İnsanlar yabancılardan uzak durursa, tecavüze uğramazlar.
    Gerçek: 1991’de Orange County Tecavüz Kriz Merkezi’ne bildirilen vakaların %60’ında, fail, mağdur tarafından tanınıyordu. Saldırganların %7’si mağdurların aile üyeleriydi. Bu istatistikler yalnızca rapor edilen vakaları yansıtıyor. Mağdurun tanıdığı saldırganların saldırıları genellikle rapor edilmediğinden, istatistikler tanıdıklar arasında gerçekleşen vakaların gerçek sayılarını yansıtmamaktadır.
  30. Mit: Saldırgan, mağdur veya her ikisi de sarhoşsa, saldırgan tecavüzle suçlanamaz.
    Gerçek: Rıza gösteremeyecek kadar sarhoş olan birini seks yapmaya zorlamak Kuzey Carolina’da ikinci derece tecavüzdür ve 17 yıla kadar hapis cezası verilebilir. Tecavüz bir suçtur, dolayısıyla alkol veya uyuşturucu etkisi altındayken suç işleyenler, suçsuz sayılmaz.
  31. Mit: Çoğu tecavüz vakası, siyah erkek ve beyaz kadınları içerir.
    Gerçek: 1991’de Orange County Tecavüz Kriz Merkezi’ne bildirilen vakaların %77’si aynı ırktan kişileri içeriyordu.
  32. Mit: Failler anormal sapıklardır, yalnızca hasta veya deli erkekler cinsel saldırı gerçekleştirir.
    Gerçek: 1300 hüküm giymiş fail üzerinde yapılan bir çalışmada, çok azına zihinsel veya duygusal hasta teşhisi kondu. Çoğu gayet sağlıklıydı ancak sinirlerini şiddet ve öfke patlaması yoluyla ifade etme eğilimi daha yüksekti.
  33. Mit: Tecavüz, yalnızca birkaç kadını etkileyen küçük bir suçtur.
    Gerçek: Her 8 kadından 1’inin yaşamı boyunca en az bir kere cinsel saldırıya uğrayacağı tahmin ediliyor. Düşük raporlama oranları nedeniyle, kaç yetişkin erkeğin saldırıya uğradığı bilinmemektedir. Ayrıca her 4 kızdan 1’inin ve her 8 erkekten 1’inin yetişkinliğe ulaşmadan bir şekilde cinsel saldırıya uğradığı tahmin edilmektedir. Tecavüz, özellikle ABD’de en sık işlenen şiddet suçudur.
  34. Mit: Kadınlar sıklıkla cinsel saldırıyı abartırlar; tecavüzle ilgili asılsız ihbarlar yaygındır.
    Gerçek: FBI, tecavüz ile ilgili ihbarların yalnızca %2’sinin asılsız çıktığını bildirdi. Bu oran, diğer suçlar için verilen asılsız ihbarların oranı ile aynıdır.
  35. Mit: Tecavüzlerin çoğu sokakta, yabancı bir veya birkaç deli tarafından gerçekleştirilir.
    Gerçek: Rapor edilen vakaların %50’den fazlası evde meydana geliyor. Üniversite çağındaki kadınlar ve yetişkin kadınlar tarafından bildirilen cinsel saldırıların %80’i yakın arkadaşlar veya aile üyeleri tarafından gerçekleştirildi. Faillerin ortak bir profili yoktur. Tecavüz, her ekonomik seviyeden, her ırktan, her meslekten insanlar tarafından işlenir. Fail; doktorunuz, patronunuz, dini lideriniz, kapıcınız, partneriniz, sevgiliniz, arkadaşınız veya randevulaştınız kişi olabilir.
  36. Mit: Rızanız olmadan saldırıya uğramazsınız.
    Gerçek: Saldırganlar, şiddet tehdidiyle veya gerçek şiddet uygulayarak kurbanlarını alt ederler. Özellikle tanıdıklar arasında veya ensest vakalarında saldırgan, genellikle kurbanın kendisine olan güvenini onu yalnız yakalamak için kullanır.
  37. Mit: Kadınlar gizlice de olsa, tecavüze uğramaktan hoşlanırlar.
    Gerçek: Hiçbir kadın, erkek veya çocuk tecavüze uğramaktan hoşlanmaz. Tecavüz, zihin, beden ve ruh üzerinde kalıcı bir travmaya neden olabilecek acımasız bir ihlaldir.
  38. Mit: Bir kocanın karısına cinsel olarak saldırması mümkün değildir.
    Gerçek: Evlilik veya sosyal ilişki ne olursa olsun, bir kadın cinsel aktiviteye rıza göstermiyorsa, cinsel saldırıya uğramaktadır. Kadınların %14’ü, kocaları tarafından cinsel saldırıya maruz kalmışlardır.
  39. Mit: Bir kişi “karşılık vermiyorsa” gerçekten tecavüze uğramamıştır.
    Gerçek: Tecavüz, yaşamı tehdit eden bir eylemdir. Dolayısıyla mağdurun saldırıdan sağ kurtulmak için yapacağı her şey doğrudur ve suç teşkil etmez.
  40. Mit: Saldırıya uğrayan kişi histerik olacaktır.
    Gerçek:
    Mağdurlar saldırıya karşı bir dizi duygusal tepkiler sergiler: sakinlik, histeri, kahkaha, öfke, ilgisizlik, şok. Her mağdur, saldırının travmasıyla farklı bir şekilde baş eder.
  41. Mit: Kadınlar kıyafetleri veya eylemleriyle “bunu ister”.
    Gerçek: Failler, belirli bir şekilde giyinen kadınları değil, savunmasız olarak gördükleri kurbanları ararlar. Kadınların bulundukları yer veya giyinme şekilleriyle saldırıları kışkırttığını varsaymak, mağduru suçlamaktır. Davranışı ne olursa olsun hiç kimse tecavüze uğramayı “hak etmez”.
  42. Mit: Kadınların cinsel saldırıları “abartırlar”.
    Gerçek: Rapor edilen tecavüz ve ilgili cinsel suçların yalnızca yüzde ikisi asılsızdır (bu, diğer suçlar için de yaklaşık olarak aynı asılsız ihbar oranıdır). Pek çok dava mahkumiyet için yetersiz delil nedeniyle düşürülse de, bu asılsız ihbar ile karıştırılmamalıdır.
  43. Mit: Toplu gerçekleştirilen saldırılar nadirdir.
    Gerçek:
    Bildirilen tüm vakaların yüzde 43’ünde birden fazla saldırgan yer almıştır.
  44. Mit: Sarhoş kadınlar her türlü cinsel aktivitede bulunmaya isteklidirler.
    Gerçek:
    Bir kadının içki içiyor olması, rıza gösterdiği anlamına gelmez. Alkol ve uyuşturucu bir kadını rıza göstermek veya göstermemekten alıkoyabilir.
  45. Mit: Sadece genç, güzel kadınlar saldırıya uğrar.
    Gerçek:
    Mağdurların yaşları, bebeklik çağından yaşlılığa kadar değişir ve görünüşleri nadiren dikkate alınır. Saldırganlar genellikle saldırıya en açık görünen kurbanları seçerler: yaşlılar, çocuklar, fiziksel veya duygusal olarak engelliler, madde bağımlıları ve sokakta yaşayan insanlar. Erkekler de saldırıya uğrar.
  46. Mit: Bir erkeğe cinsel saldırıda bulunmak imkansızdır.
    Gerçek:
    Erkekler de kadınlarla aynı nedenlerden dolayı mağdur oluyor: tehditler veya fiziksel ve duygusal şiddet eylemleri karşısında bunalmış durumdalar. Ayrıca, bir erkek kurbanı içeren cinsel saldırıların çoğu grup saldırılarıdır.
  47. Mit: Çocukların, yabancılardan uzak durmayı bildikleri sürece saldırıya uğrama tehlikeleri yoktur.
    Gerçek:
    Ne yazık ki, çocuklar genellikle tanıdıkları, bir aile üyesi veya bakıcı bir yetişkin tarafından saldırıya uğrar. Çocuklar genellikle saldırganlar tarafından cinsel aktiviteye zorlanırlar ve saldırganın tehditleri veya vaatleri ve kendi suçluluk duyguları tarafından sessiz kalmaya zorlanırlar.
  48. Mit: Cinsel saldırıların çoğu siyahi erkekler tarafından beyaz kadınlara yöneliktir.
    Gerçek: Cinsel saldırıların çoğu aynı ten rengine sahip insanlar tarafından gerçekleşmektedir. Farklı ten renginden insanların cinsel saldırı gerçekleştirme oranı yüzde 3’tür.

Okumuş olduğunuz yazı ilk olarak Minnesota Duluth Üniversitesi Sosyoloji Anabilim Dalı’nda Tecavüz Sosyolojisi adıyla hazırlanmış olup İngilizce’den Türkçe’ye Nail Ceyran tarafından Ent Dergi adına tercüme edilmiştir.

Çevirenin Notu: Metin içinde yer alan “Tecavüzcü” ve “Tecavüz edilen” gibi terimler, edilgen yapıları itibariyle ve yaratmış olduğu aidiyet hissi nedeniyle “fail” ve “mağdur” olarak ifade edilmişlerdir.

Sosyal medyada paylaş

Nail Ceyran

Ege Üniversitesi, İktisat bölümü mezunudur ve İzmir’de yaşamaktadır. Özel sektörde bağımsız denetçi olarak çalışmaktadır. Ekonomi ve ekoloji alanlarında yazmakta ve makale çevirmenliği yapmaktadır. Çevre aktivisti, Zeytince Ekolojik Yaşamı Destekleme Derneği üyesi ve Zeytin Okulu gönüllüsüdür.
Published On: Kasım 9th, 2020Categories: Kadın, Yaşam0 Yorum

Leave A Comment